Το δικό μας POLKA DOTS PARTY - Με θέμα το πολύχρωμο πουά (μέρος α΄!)

Μετά από... μήνες στρώνομαι επιτέλους να (περί)γράψω τα του γενέθλιου πάρτυ που διοργανώσαμε τον περασμένο Ιούνιο για το μικρό μας Αγγελάκι, που συμπλήρωνε το 2ο έτος ζωής Για τις προετοιμασίες και την οργάνωση έπιασα δουλειά από το Πάσχα και μετά. Σκέψεις, ιδέες και προτάσεις έρχονταν και έφευγαν σαν καταιγίδα μέχρι να καταλήξουμε σε χώρο, θέμα και λοιπές λεπτομέρειες. Ως προς το χώρο... Ευτυχώς η σκέψη μου για την αξιοποίηση της πυλωτής της...

Ένας φυσιολογικός τοκετός - Οι απρόσμενες επιπλοκές - Η υστερεκτομή - Η απώλεια - Το δώρο..... Η ΖΩΗ!

28η Οκτωβρίου 2011... 13 ημέρες πριν από την πιθανή ημερομηνία τοκετού μου. Ώρα 2:30 πμ. Σηκώθηκα για τουαλέτα και ανακάλυψα μια μικρή αιμορραγία.  Δεν ανησύχησα σημαντικά και αποφάσισα να ενημερώσω το γιατρό το επόμενο πρωί. Δεν ανησύχησα σημαντικά;;; Υποσυνείδητα ισως ναι.  Μετά απο λίγη ώρα με ξαναπήρε ο ύπνος και το όνειρο που είδα το θυμάμαι σαν χθες: Ήμουν με τον άντρα μου σε ένα μεγάλο κτίριο και κρατούσαμε...

Πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό και πως να προσαρμοστείτε

Ο Σεπτέμβρης έφτασε και μαζί του πολλά μικρά παιδιά θα πρέπει για πρώτη φορά να αποχωριστούν το ζεστό τους χώρο και τα αγαπημένα τους πρόσωπα (γονείς, παπουδογιαγιάδες κλπ) για να πάνε πλέον στον παιδικό σταθμό. Το στάδιο της πρώτης επαφής με τον παιδικό σταθμό αλλά και της προσαρμογής, δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο ούτε για εμάς τους γονείς... πόσο μάλλον για τα μικρά μας.  Αυτά είναι που καλούνται από τη μια στιγμή στην...

Καλοκαιρινό DIY Δώρο για το σχολείο και τις Δασκάλες μας!

Αυτή την εβδομάδα το Αγγελάκι μας ξεκινάει τη δεύτερη χρονιά του στον παιδικό σταθμό, στο μεταβρεφικό τμήμα πια! Ωστόσο, μόλις θυμήθηκα ότι με αυτά και με τα άλλα που όλοι μας βιώσαμε αυτό το καλοκαίρι και ειδικά τον Ιούλιο μήνα που έκλεινε ο παιδικός.... είχα ξεχάσει - παραλείψει να σας παρουσιάσω μέχρι σήμερα τα DIY αποχαιρετιστηρία δωράκια που ετοίμασα και προσφέραμε στις δασκάλες μας και το υπόλοιπο προσωπικό του σχολειού μας για το καλοκαιράκι....

Αναμνήσεις από τη δική μου (καλοκαιρινή) παιδική αθωότητα!

Προχτές το απόγευμα, όταν σηκωθήκαμε από τη μεσημεριανή μας σιέστα, ο καλός μου πήγε κατευθείαν στην κουζίνα να σερβίρει το απογευματινό μας φρουτάκι. Καθώς έκοβε το καρπούζι, με φωνάζει και μου λέει "Ανυπομονώ να μάθω στην κόρη μου να τρώει το καρπούζι στο χέρι δαγκώνοντας κατευθείαν από τις φέτες του". Δεν μπορώ να σας περιγράψω πως ένιωσα εκείνη τη στιγμή.Μια μόνη ασήμαντη αφορμή της καθημερινότητάς μας πόσες μα πόσες αναμνήσεις...